در ابتدای نشست دکتر امیرحسین مزینی معاون پژوهشی پژوهشکده اقتصاد ضمن خوش آمد گویی به شرکت کنندگان (حاضر در جلسه و در فضای مجازی) با اشاره به سه رژیم تورمی قابل مشاهده در اقتصاد کشور در دوره پس از انقلاب، اظهار داشت که متاسفانه در سالهای اخیر در بالاترین رژیم تورمی کشور، در محدوده 30 الی 50 درصدی قرار داریم که از آن به تورم مزمن یاد نمودند. وی در ادامه ضمن اشاره به علل بوجود آورنده تورم در کشور، تورم را نشانه وجود بیماری ساختاری در اقتصاد دانست و نه خود بیماری. ایشان در ادامه صحبتهای خود خاطر نشان کردند که در اقتصادی همچون ایران می توان طیفی از اشخاص حقیقی و حقوقی را یافت که از مقوله تورم منتفع می شوند و متقابلا افرادی وجود دارند که از آن متضرر می گردند. سپس به موضوع ابر تورم پرداخته شد. اینکه شرایط بوجود آورنده این پدیده چیست و اساسا شرایط کنونی کشور با وضعیت ابر تورم تفاوت دارد. اما باید نسبت به پیشگیری از وقوع آن پیوسته هوشیار بود. اشاره به ابعاد اجتماعی تورم و مسئولیت دولت در قبال فضای تورمی موجود در کشور (در قالب بحث ضمان حکومت اسلامی) پایان بخش صحبتهای ایشان بود.

در ادامه آقای علی سبحانی دانشجوی دکتری اقتصاد پولی دانشگاه به ایراد سخن پرداختند. ایشان ضمن اشاره به مقوله سلطه مالی و چالشهای موجود در نظام بودجه ریزی و تامین مالی دولت به ارزیابی عملکرد دولت در این حوزه پرداختند و ضمن اشاره به مبانی نظری موضوع، تلاش نمودند ساز و کار رشد نقدینگی از محل تامین کسری بودجه دولت را در شرایط و حالات مختلف تحلیل نمایند.

در ادامه به سیاست کنترل ترازنامه که از سال 1401 در دستور کار بانک مرکزی ج.ا.ایران قرار گرفته است، پرداخته شد و ضمن اشاره به ماهیت و ابعاد این سیاست، عملکرد نه چندان رضایت بخش این سیاست در سالهای اخیر تحلیل گردید که در این خصوص می توان به شرایط رکودی (انقباضی) تحمیل شده به بخشهای تولیدی کشور اشاره نمود. پایان بخش صحبتهای آقای سبحانی ارائه برخی پیشنهادها و توصیه های کاربردی در خصوص اصلاح وضع موجود بود. در پایان نشست حاضرین در جلسه به ارائه دیدگاههای خود پرداختند و سخنرانان نیز به سئوالات مطرح شده پاسخ دادند.